De uitgever van dit magazine vroeg me om een column te schrijven over verslaving. Wellicht omdat hij gelezen had over de flitsende ondernemers in de Amerikaanse hightech industrie die zichzelf tijdens hun tachtig-urige werkweek op de been proberen te houden met micro-doseringen van de vrolijk makende stofjes uit paddenstoelen. Het schijnt aldaar een trend te zijn. Dat die trend overslaat naar de Stedendriehoek en de Noord-Veluwe – regio’s die gekenmerkt worden door nuchter ondernemerschap – is onwaarschijnlijk. Maar… er zijn tal van zaken waar we geen weet van hebben, zoals doping bij dammen of jeu de boules. (Nepnieuws alert)

Het onderwerp zette me desalniettemin in breder perspectief aan het denken. Over verslaving aan poen bijvoorbeeld. De essentie van ondernemen zou het fabriceren van mooie producten of het leveren van fantastische diensten moeten zijn. En uiteraard mogen daar heerlijke winsten tegenover staan. Want het mag beloond worden als de klanten enthousiast staan te juichen en de medewerkers dag in dag uit fluitend op hun werk verschijnen.

Het gaat mis wanneer het succes omslaat in het gretig blindstaren op cijfers. Of erger nog: als succesvolle bedrijven in handen komen van poenjunkies. Dan gaat het niet meer over het verkopen van lekkere rookworsten, een tevreden winkelpubliek en gemotiveerd personeel. Dan gaat het om fortuinlijk schuiven met vastgoed, het paaien van aandeelhouders, het verhogen van bonussen voor het management, salarissen voor de mensen die het echte werk doen beschouwen als hinderlijke kostenpost en consumenten degraderen tot jachttrofeeën van online privacyschendingen. Oftewel leeggraaien en kaalplukken als businessmodel.

Zet ik dit te scherp aan? Wellicht, maar dit is dan ook een column over junkiegedrag. Een verslaafde in huis, kan het gezin ontwrichten. Poenjunkies ontwrichten samenlevingen. Kijk bijvoorbeeld even naar de wereldkaart en tel de landen waar de bevolking onnodig lijdt onder corruptie: de grootste verleiding voor poenverslaafden.

Wij leven nog in een fijn deel van de wereldbol. Maar waakzaamheid blijft geboden. Zeker omdat we dagelijks voor de gek worden gehouden met onwaarheden, wat inherent is aan verslaafdengedrag. Lees nog even na wat ook alweer de oorzaken waren van de globale economische crisis van 2008 en lach met me mee wat de lessen zijn die daaruit geleerd zijn.

Een lichtpuntje? Zeker! Bijna elke ex-verslaafde meldt glorieus dat hij of zij na de verlossing een inzicht kreeg over de werkelijke waarde van het leven. Mocht er een methode gevonden worden om poenverslaafden af te laten kicken, gloort er een toekomst met nieuwe inzichten over de werkelijke waarde van producten en diensten. En dus over de waarde van oprecht ondernemerschap.

Pluisje

- Advertentie -