Bent u degene die het allemaal netjes bijhoudt? Uw wachtwoorden van MijnEnergie, MijnWoning, MijnVerzekering, MijnOverheid, MijnHuppledepup en MijnVerdereOnzin? Wie tegenwoordig wat dan ook wil regelen, ontkomt er niet aan. Meestal gaan er veel uren verloren met mededelingen als ‘wachtwoord vergeten?’ Of: ‘Onze site is vernieuwd, tot onze spijt dient u zich opnieuw aan te melden.’ Of nog erger: ‘Klik hier om een nieuw wachtwoord te kiezen,’ om vervolgens in een doolhof terecht te komen van rode uitroeptekens, digitale wegversperringen, onheilspellende ERROR-waarschuwingen en ander gebruikersongemak. Als u degene bent die er moeiteloos mee om kan gaan: hulde.

Mijn lieve oude moeder heeft er gelukkig geen last van. Wat haar betreft is internet gekkigheid van een voor haar te moderne tijd. Instanties waar ze mee te maken heeft, moeten haar maar gewoon brieven sturen. En die bewaart ze op verschillende plekken, in verschillende laden en kastjes, zonder er verder veel aandacht aan te besteden. Nu ze onlangs verhuisd is naar een zorgzame woonomgeving levert die verzameling een spectaculaire puzzel op.

Er zijn dozen vol met papieren. Tussen de breipatronen, zwartwit vakantiefoto’s en handleidingen voor het vervaardigen van poppen, krijg ik de geschiedenis mee van alle fusies en naamsveranderingen van de verzekeringsmaatschappij, waar ze volgens haar eigen overtuiging al lid van is toen de Duitsers nog maar kort ons land hadden verlaten. Bij welke assurantieclub ze nu is aangesloten, was een raadsel.

Ik ga niet overdrijven. Maar ik moest aan de slag met verouderde hulpmiddelen als telefoon en papieren formulieren. Ik was er nogal trots op dat ik de verzekeringsmaatschappij van dienst had opgespoord. Ik kon zelfs telefonisch een verhuiswijziging doorgeven. Helaas ging het mis met de verzending van de polis voor het nieuwe jaar. Die werd verstuurd naar het oude adres (via een andere postbezorger dan Post.nl, dus jammer, geen automatische doorzending naar het nieuwe adres.) ‘Ons computersysteem kan verhuiswijzigingen niet meteen verwerken.’ Tja.

Ik werd verrast door de service van de aanbieder van kabeltelevisie. Slechts een telefoontje aan deze firma die enkele jaren geleden bekend stond om zijn onbereikbaarheid, was voldoende om het abonnement van mijn moeder op te zeggen.

Daar stond de wachttijd bij de plaatselijke energieleverancier in schril contrast tegenover. ‘Al onze medewerkers zijn in gesprek’ en ruim een half uur met deprimerende klanken van waar jazzmuziek vooral niet voor bedoeld is. Met daarna een verwijt over waarom toch geen gebruik gemaakt van MijnEnergie. Mijn lieve moeder is negentig, potdorie.

Ik voel me nog jong en fris van geest. Ik bewaar geen paperassen in dozen en kastjes. Ik maak gebruik van MijnHuppeldepup en van ‘MijnZaken Die Er Toe Doen’. Ik doe mijn best om wachtwoorden veilig op te slaan. Maar de waarschuwing van mijn dochter neem ik ter harte. ‘Als ik straks jouw rotzooi op mag ruimen, zal er niet zoveel verschil zijn tussen de opbergdozen van oma en jouw wirwar van wachtwoorden van je online gegevens.’

Ik ben bang dat ze gelijk heeft.

Pluisje.

- Advertentie -