De drijfveren, voorkeuren en achtergronden van de ondernemer zijn onlosmakelijk verbonden met het zakelijk functioneren. Die gedachte is voor Driesteden BUSINESS aanleiding om elke twee maanden een aantal ondernemers bij het krieken van de dag te trakteren op een ontbijt in restaurant ’t Diekhuus in Terwolde. Als de ochtend ontluikt en de dagelijkse beslommeringen zich nog schuilhouden achter de horizon, is de ontbijttafel de behaaglijke plek om ontspannen over jezelf te keuvelen.

In Apeldoorn runt Jennifer van Vliet de Fairtrade cadeauwinkel ‘WAAR’. Het gevarieerde assortiment bestaat uit mode- en woonaccessoires, food en boeken. Alle producten zijn duurzaam geproduceerd. ‘WAAR’ is een franchiseformule met winkels in 22 steden. Voor de zakelijke markt is de winkel in Apeldoorn gespecialiseerd in relatiegeschenken en kerstpakketten.

Als Jennifer een week met iemand zou kunnen ruilen, zou ze dat willen doen met een manager van een safari lodge in Kenia. “Ik koester de droom om ooit zelf een lodge te beheren, maar ik wil zeker weten of dat ook echt bij mij past. Ik ga graag naar Kenia op vakantie. Dat is wezenlijk anders dan daar wonen en werken. In die week wil ik ontdekken hoe je daar een sociaal netwerk kunt opbouwen. En of ik in staat ben om leiding te geven aan een team van medewerkers van een lodge.”

Tennis op balletmuziek
Mark Verschoor is eigenaar van Het Nederlandsche Inkoopkantoor in Deventer. “Wij kopen postzegels, munten en edelmetaal. Ook taxeren wij nalatenschappen en waardevolle objecten. Wij verkopen munten en baren goud en zilver.”

Hij zou best een paar dagen willen ruilen met Roger Federer. “Laat balletmuziek horen tijdens zijn wedstrijden en je snapt het. Zijn baltechniek is kunst. Als ik naar wedstrijden van hem kijk, zie ik de tegenstander niet eens. Hoe hij beweegt en de ballen zo zuiver kan raken, dat moet een heerlijk gevoel geven. Hij heeft het talent om elke situatie op de baan te beheersen dankzij zijn eigen ontwikkelde vaardigheden.”

Jongleur
Gerard Groen begeleidt veranderingsprocessen in organisaties. Hij verzorgt teamondersteuning, individuele coaching, trainingen en opleidingen. Hij is organisatieadviseur sinds 1989. Sinds kort is zijn kantoor Groen en Partners (Apeldoorn, Terwolde) aangesloten bij Foresight, een samenwerkingsverband van adviseurs. Hij wil wel een poosje ruilen met Mark Rutte. “Ik vind hem een jongleur.

In de ongelooflijke ingewikkeldheid waar wij als wereld voortdurend in verkeren, neemt hij een positie in waarin de zaak steeds voorop staat. Hij moet het spel spelen met uiteenlopende belangen en complicaties. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in zijn wezenlijke drijfveren.”

Wijde wereld
Eric Sleeuwits is van oorsprong copywriter. Nadat hij ruim twintig jaar werkte bij kleine en grotere reclamebureaus, richtte hij bijna negen jaar geleden zijn eigen bureau op: Level 6 Communications in Deventer. “Ik ontwikkel concepten en help bij marketingstrategieën. Met campagnes creëer ik meerwaarde voor merken, bedrijven en producten.”

Hij wil best een paar dagen of weken met Floortje Dessing ruilen. Vooral haar programmareeks ‘Naar het einde van de Wereld’ fascineert hem. “Ik ben echt nieuwsgierig naar wat mensen bezielt om zich te settelen op afgelegen plekken, ver weg van voorzieningen en andere mensen. Het lijkt me dat ze zich los willen maken van de geurbaniseerde wereld en zelfredzaam willen zijn. Er schuilt in mij ook wel iemand die zich aangetrokken voelt door de gedachte om de wijde wereld in te trekken.”

In de wildernis
Peter Ribbens is zelfstandig bedrijfsarts en coach. “Ik help mensen die aan het wankelen zijn de controle over het leven weer terug te krijgen. Daarnaast geef ik workshops over verzuimpreventie. Onder de naam Ri CHARGE is hij gevestigd in Barchem. Hij zou een week in de voetsporen willen treden van een vriend van hem die regelmatig naar Zuid-Afrika gaat om wild te fotograferen. “Ik heb behoefte aan ruimte om me heen en ik vind het interessant om in andere omgevingen nieuwe dingen te ontdekken. Ik wil best een paar dagen in zijn Landrover door de wildernis rijden en in zijn tentje bivakkeren.”

Ergernissen
De grootste ergernis van Jennifer van Vliet is pessimisme. “Ik vind het niet prettig om in aanraking te komen met mensen die de negatieve kant van alles en nog wat belichten. Het is lastig voor mij om daarmee om te gaan.”

Peter Ribbens is het helemaal met haar eens. “Mensen met een negatieve instelling trekken energie bij me weg. Negatief oordelen over anderen staat symbool voor de misvorming van jezelf. Ik ga uit van de kracht van de positieve vorming en ontwikkeling van jezelf. Als je praat over de zaken waar je gelukkig van wordt, dan verandert de lichaamshouding en beïnvloed je anderen op een positieve manier.”

Eric Sleeuwits ergert zich aan de toevoegingen van kleur-, geur- en smaakstoffen aan levensmiddelen. “Die bieden geen toegevoegde waarden aan producten. Ze komen de puurheid en de kwaliteit niet ten goede en gaan ook nog eens ten koste van de gezondheid van de consument. We moeten weer eens teruggaan naar de basis. Ik wil geen glucose in mijn kipfilet.”

Gerard Groen: “Ook ik erger me aan mensen die zich negatief uitlaten over alles en iedereen. Zij hebben niet door dat ze niet benieuwd zijn naar wat een ander beweegt. Ze brullen maar wat zonder kennis van zaken. Toegegeven: je kunt best standpunten innemen zonder dat je een expert bent, maar een ander veroordelen op basis van nul kennis, daar heb ik echt een hekel aan. Daar schuilt een groot kwaad in.”

Mark Verschoor: “Ik zit in een handel waarin vooroordelen over anderen en ja, ook over andere bevolkingsgroepen op de loer liggen. Ik kom mensen tegen met schrijnende levensverhalen. Er vloeien soms tranen. Als ik mensen kan helpen bij wie alles tegenzit, word ik daar gelukkig van. Zakelijk is dat misschien dom. Ik wil ook gewoon geld verdienen en ik ben geen maatschappelijk werker. Maar in mijn vak erger ik me aan mensen die een oordeel vormen over anderen, terwijl iedereen in moeilijke omstandigheden terecht kan komen. Ik houd dan ook niet van discussies met vooringenomen standpunten waar geen beweging meer mogelijk is. Veel boeiender zijn dialogen waardoor je iets van elkaar kunt begrijpen en leren.”

Jeugddromen
De rode draden van het leven blijken interessante vlechtwerken te leggen als de gespreksdeelnemers vertellen over hun jeugddromen. Jennifer van Vliet wilde kok worden in een hotel in Kenia. Die droom koestert ze nog steeds. Peter Ribbens wou als jongentje geoloog worden. De fantasieën van Erik Sleeuwits gingen uit naar een carrière als sportverslaggever, met Theo Koomen als voorbeeld. Gerard Groen twijfelde tussen een loopbaan als arts of als barkeeper. “In mijn dromen over Ajax scoorde ik aan de lopende band,” vertelt Mark Verschoor. “Maar ja, zoals het gaat in jongensdromen, ik wilde ook wel jachtopziener worden.

 

- Advertentie -