Ik mag mijn oom Harrie wel. Hij is de zeventig ruim gepasseerd, maar doet zijn best om in zijn eigen tempo de tijdgeest bij te benen. Zijn voortdurende inhaalrace vormt een ideale lakmoestest. Als oom Harrie zich ergens voor gaat interesseren, kun je een stapeltje consumptiebonnen inzetten bij een weddenschap dat een trend op zijn retour is.

Oom Harrie was ooit enthousiast over de 27mc bakjes. Hij schafte er zo laat eentje aan dat zijn ‘Breakie Break, is er iemand staande bij?’ als noodkreet klonk van een roepende in de woestijn. Later werd hij fan van Hyves, net voordat de laatste knutselmoeders het platform vaarwel hadden gezegd. Hij schafte op Marktplaats een Smartphone aan, waarvan de software allang niet meer werd ondersteund. Geen nood voor hem. Hij wist me nog uit te nodigen voor een spelletje Wordfeud.

Omdat hij verdienstelijk mondharmonica speelt, had hij een pagina aangemaakt op Myspace. (‘Harrie plays mouth organ with feeling’). Geen idee hoe hij de cassettebandjes van zijn optredens tijdens verjaardagsfeesten van analoog naar digitaal had weten te verbouwen. Maar helaas: toen hij dat geflikt had, lag Myspace op het slagveld van gesneuvelde internetinitiatieven.

Het zal nog geen half jaar geleden zijn dat oom Harrie me via WhatsApp meldde dat hij een fervent Twitteraar was geworden. Zijn zes volgers belaagt hij dagelijks met waar hij zich druk over maakt als hij iets in de krant heeft gelezen of op televisie heeft gezien. Daarmee onderscheidt hij zich niet van andere Twitteraars, die onbedoeld bewijzen dat beide oude media nog springlevend zijn.

Niet veel later had hij een account op Facebook aangemaakt. Hij is er trots op dat zijn generatie de snelst groeiende doelgroep is van dit sociale netwerk. Hij deelt gretig al zijn persoonlijke gegevens en zijn vakantiefoto’s van vroeger (met woordjes als blits en koddig daaronder), inclusief de plaatjes uit de tijd dat topless nog in de mode was. Dit tot ongenoegen van mijn tante Betty. Voor haar is het nog een geluk dat oom Harrie Tinder nog niet heeft ontdekt.

Vorige week verraste oom Harrie me met een handgeschreven brief. Hij had een krantenartikel uitgeknipt over een nieuwe wandelroute die mij wellicht zou interesseren en had daar een leuke notitie aan toegevoegd. Hoe lang is het geleden dat ik een handgeschreven brief met een heuse postzegel op de envelop heb ontvangen? Ik hoop van ganser harte dat mijn oom nu de tijdgeest een stap voor is met een herontdekte trend. Ik aarzel om daar consumptiebonnen voor in te zetten.

 

Pluisje

- Advertentie -