Ik kreeg een vage kennis van vroeger op bezoek. Soms zijn er van die verplichtingen…. Vooraf vroeg ik hem wat hij tegenwoordig dronk. Groene IJsthee Light, was het antwoord, met de toevoeging dat hij wat lichaamsgewicht wilde kwijtraken. Ik vond het prima. Voorheen was hij een liefhebber van whisky. Een pak ijsthee is goedkoper in de aanschaf en wie dit soort spul drinkt, blijft niet zolang plakken, schatte ik in.

De avond van het bezoek wilde ik hem toch verrassen. Een paar jaar geleden had ik een doosje met groene thee meegenomen uit Japan. Met een zeefje en heet water ging ik in de weer met het authentieke spul. Het voelde als een ceremonie, want ga maar na: de geplukte blaadjes van de theeplant ‘Camellia sinensis’ zijn eerst gestoomd, daarna gedroogd en vervolgens in keine naaldvormen gerold. De melange is vervolmaakt met geroosterde zilvervliesrijst.

Mijn vage kennis nam een slokje van wat een hemels brouwsel zou moeten zijn en trok een gezicht van een peuter die voor het eerst een hap rabarber in zijn mondje gepropt krijgt. “Getverderrie,” luidde de overduidelijke recensie.

“Dus je houdt niet van groene thee,” concludeerde ik. “Maar je koopt dus wel in de supermarkt een product dat er niets mee te maken heeft, omdat je verleid wordt door de woorden ‘groen’ en ‘light’.

Ik ben niet zo’n gezondheidsfreak, wel vind ik het leuk om een avondje met een vage kennis van voorheen voor mezelf grappig te houden. Ik schonk hem een glas in van zijn geliefde Groene IJsthee Light. En kon het niet laten om de lijst met ingrediënten op de verpakking voor te lezen. Die bestond voornamelijk uit water en suiker.

“Wacht even,” las hij mee. “Hier staat duidelijk dat de zoetstoffen afkomstig zijn van plantaardige producten. Dat is toch wel een pluspunt.” “En jij trapt daarin,” lachte ik cynisch. “Suiker is altijd plantaardig. Je dacht toch niet dat suikerbieten wilde beesten zijn?”

Toegegeven, ik draafde door. Want toen ik het pak Groene IJsthee Light voor mijn vage kennis van vroeger aanschafte, viel het me op dat complete schappen van de supermarkt gevuld waren met waterdrankjes met suiker en de illusie van smaakjes. Ruim tweeduizend jaar beschaving en we zijn niet verder gekomen dan het van hot naar her slepen van water. Van distributiecentra naar supermarkten in het hele land. Terwijl er niks gemakkelijker is dan een kopje thee zetten, er een suikerklontje aan toevoegen en een nachtje in de ijskast laten koelen.

Mijn uitleg was aan mijn vage kennis van vroeger niet besteed. Hij dronk keurig zijn glas Groene IJsthee Light op en ging voor tien uur naar huis. Het is niet waarschijnlijk dat hij nog eens op bezoek komt.

Pluisje

- Advertentie -