Als ijverige lezer heeft u ongetwijfeld de inhoud van alle artikelen in dit magazine bestudeerd. Waaronder de prognoses voor onze economie in 2017. Die is – zo heeft u gelezen – sterk afhankelijk van internationale ontwikkelingen. De Brexit wordt in dat kader genoemd, net zoals de USA en China.

Hoe de economie in de Oosterse grootmacht functioneert, blijkt voor ons lastig te doorgronden. “Wij kijken met Westerse ogen naar China. Wat we denken te zien, vertalen we naar ons eigen wereldbeeld.”

Het citaat is van David Borenstein. Deze Amerikaanse regisseur, wonend in Denemarken, maakte een documentaire over de surrealistische en megalomane vastgoedsector in China. Zijn film ‘Dream Empire’ werd vertoond tijdens IDFA. Een bezoek aan dit festival kan ik u overigens van harte aanbevelen. Je bezoekt tal van landen, krijgt allerlei inzichten, doet inspiratie op en wordt verrast en betoverd. Terwijl je alleen maar van de ene bioscoopzaal naar de andere verkast.

En zo kwam ik dus in China terecht. In de stad Chongqing. Ik weet zeker dat u er net zoals ik nog nooit eerder van hebt gehoord. Chongqing is een stad die in een onvoorstelbaar tempo wordt volgebouwd met wolkenkrabbers, villawijken en megalomane winkelcentra. De Chinese Yana trekt er naartoe om haar zakelijk geluk te beproeven. Haar idee is briljant. De projectontwikkelaars organiseren complete shows om mensen te verleiden om in de vele woontorens een luxueus appartement te kopen. De aanwezigheid van buitenlanders staat daarbij symbool voor weelde. Yana speelt daar slim op in. Haar bureau huurt Europeanen en Afrikanen in om optredens te verzorgen tijdens die feestelijke kijkdagen. Dat de muzikale kwaliteiten van de ‘artiesten’, die ze letterlijk van de straat plukt, onder de maat is, blijkt nauwelijks van belang. De werkelijkheid krijgt nog bizardere trekjes als ze haar artiesten vermomd tot butlers, zakenlui en gezinnetjes die achter de ramen van zogenaamd verkochte appartementen een gelukkig bestaan acteren.

Aldus roept de film de illusie op van een waanzinnig exploderende economie waarin zo ongeveer elke kans voor het grijpen ligt. Totdat het beeld kantelt. Slechts weinige Chinezen zijn bereid om zich diep in de schulden te steken voor een uitbundige woning. Bovendien verlegt het staatsgezag van de Volksrepubliek de koers van de ‘Chinese Droom’. De binnenlandse kracht wordt verheven boven begerige ogen richting het buitenland.

Na de nodige tegenslagen plooit Yana zich soepel. Ze huurt nu Chinese artiesten in om de presentaties van de projectontwikkelaars luister bij te zetten. Daarmee houdt ze enigszins het hoofd boven water. Voor het nieuwe gedeelte van Chongqing geldt een ander verhaal als de camera’s zich richten op de leegstaande woontorens en de winkelcentra zonder bezoekers. Er is een waanzinnig tempo een spookstad gecreëerd.

Tja, neem dit soort inzichten maar eens mee in prognoses over het effect van internationale ontwikkelingen op de Nederlandse economie.

Pluisje

- Advertentie -